“Her şeyin var, öyle mi? Peki ya baban ya onun yokluğu?”

Ben hiç babasız kalmadım ki! Görüşmüyor olsam da hep o babanın kızıydım… Ağladığım zamanlar, başımı onun omuzunda hayal edip teselli ederdim kendimi. Ona sığınırdım… Biliyor musun, yaşadığım birçok acıyı ona sarılarak aşmaya çalıştım. Anlayacağın;
Ben hep o babanın kızıydım…

“Yıllardır bu ânı bekliyordum. İçimdeki o huysuz ihtiyar seninle arama engel koyuyordu. Fakat ona yol göründü. Artık aramıza giremeyecek, sana söz veriyorum…”

“Hoş geldin, babacığım.”
“Hoş buldum, kızım. Fakat uzun kalamayacağım.”
“Anlamadım?”
“Ölüyorum…”

****

“Hayat, kötü haber aldığın bir gece kadar uzun; gülümsediğin bir an kadar kısaymış meğer…”

****

Roman kahramanım Mavi, olağanüstü çabasıyla babasını ölümden kurtarıp onu yaşatmayı başardı… Fakat bu kahramanı yaratan ben, onun kadar şanslı mıydım gerçekten? (Aşkın Zengin Akkuş)