Bir parça ekmek çalmanın bir ömre bedel olduğunu on yedi yılda anlatan Hugo, romantizmin en büyük temsilcilerinden biri. Azılı muhalif kimliğini, hislerini, arzu ettiklerini eski bir kürek mahkumunun gözünden anlattı. “Ben bile kendimi tanıyamıyorum. Kendime yabancıyım. Kim olduğumu ve adımın ne olduğunu yalnızca Tanrı bilir,” diyerek aslında kimse olmadığını söylemeden önce, zaten kendini bolca anlatmıştı. Bu cevap Quosimodo ve Jean Valjean’ı bilmeyenlere anlamsız gelse de okurları yazarın nasıl biri olduğunun çok farkında. Çalkantılı aşk fırtınaları arasında kaybettiği dört çocuğu ve eşinin acısıyla ruhunu sarıp sarmalayan Hugo, edebiyat dışında resimle de ilgilendi. 3500’e yakın eseri olduğu biliniyor.